اخبار پناهندگی

در یک اقدام اعتراضی، دهها مهاجر زیرسن و بدون همراه در پاریس کمپ ایجاد کردند

حدود ٧٥ مهاجر زیرسن و بدون همراه که از بی سرنوشتی و بی سرپناهی رنج می‌برند، دوشنبه شب ٢٩ جون یک کمپ متشکل از ‌دهها خیمه‌ را در میدانی در شرق پاریس ایجاد کردند. پنج سازمان خیریه که از اقدام این مهاجران حمایت می‌کنند از دولت خواسته‌اند مسئولیت تعیین سرنوشت این مهاجران به دوش بگیرد.

سازمان‌های یوتوپیا ٥٦، داکتران بدون مرز، له میدی دو می و دو سازمان دیگر روز سه شنبه ٣٠ جون در بیانیه‌ای ‌نوشتند که حدود یک صد تن از مهاجران زیرسن و بدون همراه در میدان ژول فری در پاریس یازدهم اقدام به ایجاد یک کمپ کرده‌اند.

به گفته امضاکنندگان بیانیه، این مهاجران کسانی هستند که ادارات خدمات اجتماعی برای کودکان در منطقه ایل دو فرانس، زیرسن بودن و اعطای حفاظت قانونی به آنها را رد کرده‌اند.

نویسندگان بیانیه می‌گویند که تصمیم رد حفاظت برای این مهاجران زیرسن و بدون همراه، در شرایطی گرفته شده که آن‌ها به مترجم دسترسی نداشته‌اند و اسناد هویت شان مورد بررسی قرار نگرفته است.

سازمان‌های خیریه نوشته‌اند که به عنوان نمونه ٥٦٪ از مهاجران زیرسن که در سال ٢٠١٨ از سوی سازمان داکتران بدون مرز همراهی می‌شدند و زیرسن بودن شان از مقام‌ها رد شده بود، در سال ٢٠١٩ از سوی دادگاه به عنوان مهاجران زیرسن شناخته شده‌اند.

این سازمان‌ها  گفته‌اند که مهاجران زیرسن و بدون همراه، باید به عنوان کودکانی که در معرض خطر قرار دارند، بدون درنظرداشت ملیت و تابعیت مورد توجه مقام‌ها قرار بگیرند، اما در عمل تعداد زیادی از این مهاجران زیرسن چاره‌ای جز پناه بردن به خیابان ندارند.

ژولی لاویسیر، یک عضو سازمان یوتوپیا ٥٦ به مهاجر نیوز گفت که هدف از ایجاد کمپ مهاجران زیرسن در قلب پاریس آن است تا این مهاجران در معرض دید قرار بگیرند. او افزود:« مهاجرانی که برای تثبیت سن و بدست آوردن حفاظت درخواست تجدیدنظر کرده‌اند، از نظر قضایی پا در هوا هستند و هیچکسی مسئولیت آن‌ها را به دوش نمی‌گیرد.  تعداد زیادی از این مهاجران تا کنون با کمک سازمانهای خیریه در هوتل‌ها زندگی می‌کردند اما این سازمان‌ها دیگر توان تامین سرپناه برای آنان را ندارند.»

آندره، یک مهاجر ساحل عاجی ١٧ ساله یکی از کسانی است که در کمپ جدید مهاجران زیرسن خیمه برپا کرده است. او گفت:« من از ابیدجان با یک دوستم همراه بودم اما او در لیبیا جان داد و من بعد از اینکه سه روز با یک کشتی از مدیترانه عبور کردم خود را به لامپدوسا رساندم. من به این دلیل فرانسه را انتخاب کردم که می‌خواستم فوتبالر شوم یا اینکه در بخش کمپیوتر کار کنم.» آندره در ادامه با ناامیدی گفت:« من میخواستم بروم درس بخوانم و یک حرفه را بیاموزم اما حال در اینجا گیر افتاده‌ام.»

آندره قبلا از سوی یک سازمان خیریه در یک هوتل جابجا شده بود اما بعد از اینکه مقام‌ها زیرسن بودنش را رد کردند، درخواست تجدید نظر کرده و حال در انتظار پاسخ، در بی سرنوشتی و بی سرپناهی زندگی می‌کند.

سازمان‌های خیریه می‌گویند حدود ٣٠٠ مهاجر زیرسن و بدون همراه در پاریس و اطراف آن زندگی می‌کنند.

کارولین دوی، از سازمان داکتران بدون مرز می‌گوید که « تا کنون این نوجوانان برای یافتن سرپناه، غذا و خدمات بهداشتی، روی کمک سازمان‌های خیریه اتکا میکردند» اما حال وقت آن فرا رسیده که مقام‌های مسئول در منطقه ایل دو فرانس، یعنی دپارتمان‌ها، مسئولیت این نوجوانان را به دوش بگیرند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Translate »